İlgilendiğiniz kategorileri ve etiketleri seçin; bu konularda yeni bir yazı yayınlandığında tarayıcı bildirimi alın. Hiçbir şey seçmezseniz tüm yeni yazılar için bildirim gelir. Günde en fazla 5 bildirim.
Çocuk psikolojisi, ebeveynlik ve aile ilişkileri.
yazı listeleniyor
Anne ve babalar çocuklarla her zaman bir iletişim halinde olurlarsa o güveni karşı tarafa verirlerse ve o güveni karşı taraftan aynen alırlarsa bu durum hiçbir zaman çocukları depresyona iten nedenler arasında yer almaz. Çünkü çocuklar genelde kendilerini yalnız hissettikleri zaman, ilgi görmedikleri zaman depresyona girerler. Bu durumu düzeltmek için aileye düşen rol çok fazladır. En
Okul öncesi dönemde: Çocuğunuzu rahatlatmaya ve güven vermeye çalışın, sık sık sevip okşayın, Uyumadan önce yanına gidin, başını okşayın, ninni söyleyin, Oyun hamuruyla oynama ve boyama yoluyla duygularını ifade etmelerine fırsat tanıyın. Okul çağında: Duygularını ifade etmelerine yardım edin, sabırlı, ilgili ve esnek davranın, Oyun oynamalarına teşvik edin, merak ettikleri şeyleri açıklayın, Dikkatleri kolayca dağılabileceğinden
2-3 yaşa kadar çocukta bir negatif dönemi var. Siz bir şey söylersiniz yapmaz. Bu gelişimsel bir şey her çocukta az yada çok gelişimin kritik özelliğidir. Çocuk dış dünyayı tanıdıkça, kendi fikirlerini de oluşturmaya başlayacak. Hareketleri bağımsızlaşırken, düşünceleri de bağımsızlaşmaya başlayacak. Kendi yapabildiklerini görüp bunları gerçekleştirmek istemesinden doğan bir şey. Mesela bir nesnenin düştüğünü fark ediyor
5-6 yaş öncesi ölümün ne olduğunu kavrayacak kapasite gelişmediğinden, giden kişinin bir daha dönmeyeceğini kavrayamazlar, uyku ile ölümü benzer şekilde algılarlar, bundan dolayı da duyulan acı çok fazla olmayabilir. Konu açıklandığında anlamış gibi davransalar da bir süre sonra ölen kişinin ne zaman geleceğini sorabilirler veya terk edildiklerini düşünerek ölen kişiye küs olma davranışı sergileyip, hiç
Çocuğun sorunlarını, korkularını anlamak için oyun ve oyuncak bir araçtır. Çocuğun tiki var, altını ıslatıyor, korkuları var, gece anne ve babanın yanından ayrılamıyor veya aynı şeyleri tekrarlayıp duruyor böyle durumlarda çocuğun duygularının arka planında ne var? Çocuklar sorunlarını söz ve dille anlatamaz davranış dili ile anlatır, davranış dilinin de en güzel anlatabilecek bir seans halinde
Ergenin aslında orada kendi dünyasını, krallığını kurmak istiyor. Olması da gerekiyor çünkü kimlik gelişimi açısından kendini tanımlayacak, kendini yorumlayacak, yaşadığı olayları analiz edecek, anne baba ilişkilerini, hayata bakış açısını şekillendirecek. Bu kendini izole etme gayreti doğal. Bunun bir diğer sebebi de maalesef zedelenebilirlik. Hassas bir dönem çünkü ergenler eleştiriye karşı hassastır. Mesela anne baba sürekli
Psikoloji
Özellikle sosyokültürel seviyenin arttığı bölgelerde boşanmalarda bir artış olduğunu görüyoruz. Ama tüm Türkiye’de böyle bir durum yok. Bir çocuk için ilk 10 yaşa kadar en ağır travma ne olabilir anne kaybıdır. Ondan sonrada anne ve babanın ayrılmasıdır. Şimdi anne ve baba ayrıldığı andan itibaren çocuk ebeveynden bir tanesini kaybetti. Bunun sıkıntılarını yaşamaya başlıyor. Biz ilk
Sömestr programını onun yapmasına izin verin. İstediği şekilde zaman geçirmesi gelecek dönem başarısını etkileyecektir. Okulların yarıyıl tatiline girmesinin ardından aileler, çocuklarının bu tatili ders çalışarak mı yoksa oyun oynayarak mı geçirmeleri gerektiği ile ilgili ikilemde kalıyor. “Öncelikle çocuğunuzun dinlenmesini sağlayın sonrasında eğitimdeki eksiklere yönelin” uyarısında bulunan uzmanlar, anne babalara şu uyarılarda bulunuyor: Önce dinlenme: Tatil
Çocuklar tam anne-babaları okula alıştılar, okula severek gidip geliyorlar diye düşünüp rahat bir nefes aldığı sırada, özellikle de bayram tatili, sömestre tatili gibi uzun tatillerin ardından bir anda okula gitmek istemeyebilirler. Sıklıkla karşılaşılan bu durumu normal olarak değerlendirip endişelenmemek gerekir. Okuldan uzun süre ayrı kaldıktan sonra tekrardan aynı düzene girmek çocuklar için zaman zaman zorlayıcı
Çocuklar aileleri tarafından istendiklerini, kabul edildiklerini ve sevildiklerini bilmenin verdiği güven duygusuna ihtiyaç duyarlar. Çocukların ebeveynlerini ve özellikle de babalarını rahatlatıcı biri olarak görmeleri gerekir ve babanın da her zaman onlara sarılarak, kucaklayarak, dokunarak şefkat göstermeye açık olması gerekir. Onlara şefkatinizi göstermeniz, sizin tarafınızdan sevildiklerini anlamalarının en iyi yoludur.
Çocuklarda, fiziksel görünüm ile ilgili kusurlar çocuğun bedenini algılamasını ve kendisini, diğerleri arasında nasıl değerlendireceğini sağlayan; sonuçta da ruhsal durumunu etkileyen bir durumdur. Doğum öncesi başlayan fiziksel gelişim, anne karnından farklı dış dünyadaki koşullara uyum sağlayabilmek için hızlı bir gelişim içerisine girer. Bu dönemde çocuk tamamen bakım veren kişilere bağımlı durumdadır. Bebeğin gelişimi ilerledikçe bağımsızlaşma
Günlük hayatta dilimizde en fazla kullandığımız cümlelerden biri şudur. ‘Bizim en değerli varlığımız çocuklarımız, ne yapıyorsak çocuklarımız için yapıyoruz, çocuklarımız için yaşıyoruz’ Uygulamaya baktığımız zaman maalesef bunun bu şekilde olmadığı görülüyor. Örnek verelim. Çocuğumuz ilköğretime gidiyor. Geliyor ve sonra özel derse gidiyor. Yahut bir Etüd merkezine. Oradan geliyor evde istisnasız her gün 400-500 soru çözen çocuklar var.
5 yaşından küçük çocuklar Bu yaşlardaki çocuklar daha çok kendileri ile ilgilidirler ve kendilerinin bakılıp korunacağı konusunda basit, somut güvenceler verilmesi yeterlidir. Pahalı oyuncaklar yerine çıkartma, sakız gibi kısa vadeli küçük ödüllere razı olabilirler. 6-9 yaş arası çocuklar Bu yaşlardaki çocuklar pahalı şeyleri sonra almak için bekleme ya da tasarruf etme mefhumlarını anlayabilirler. Katalogları
Bazen yetişkinler kendi kayıplarından dolayı çok fazla üzgün olduklarından, çocukların da acı çektiğinin farkına varamayabilirler. Oysa çocuklar da çok erken yaşlardan itibaren yas tutarlar, ancak çocukların yas tutma biçimi yetişkinlerden farklı olur. Onlar da aynı kayıp duygusunu hissederler ve bu kayıp duygusunun neden olduğu üzüntüyü çeşitli biçimlerde ifade ederler. Bu dönemlerde genellikle ihtiyaçları artar ve
Çocuğun okulu sevmemesinin birkaç nedeni olabilir. Özellikle anneden ayrılma kaygısı, başarı kaygısı olabilir. Bunun dışında sosyal uyum problemleri veya hedeflerine ulaşamama kaygısı olabilir. Çocukları bu tarz durumlarda kıyaslamamalı, aşağılamamalı, eleştirmemeli, korkutmamalı veya reddetmemeliyiz. Bu gibi durumlarda en doğru davranış onları anladığımızı göstermek, duygularına karşı geribildirim yapmak; onların korkularını ve kaygılarını kabul etmemizdir. Çünkü çocuk bununla
Çocukların okulu sevmemelerinin birbirinden farklı nedenleri olabilir. Bunları en önemlisi anneden ayrılma kaygısıdır aslında. Çocuğun “evden gittiğim zaman annem ne olacak, ben ne olacağım, tekrardan gelip beni okuldan alacak mı” gibi kaygıları olabilir. Bunun yanı sıra öğrenme güçlüğü çeken çocuklarda okulu sevmeme, birtakım kaygılar ve korkular görebiliyoruz. Yazı yazmak veya okuma güçlüğü çeken çocuklarda okul
Ailelerin, karnesinde başarısız not olan çocuklarını suçlamak yerine, bu başarısızlığın nedenlerini araştırması gerektiği belirtildi. Bu çocuğun başarısız olmasının sebepleri araştırılmalı. Çocuk derse gerçekten dikkatini verebildi mi, devamsızlığı var mı ya da o dönem evde bir huzursuzluk oldu mu? Bu nedenler göz ardı edilmemelidir. Notların düşüklüğünün sebebi, yapıcı konuşmalar ve uygulamalarla araştırılmalı. HER KOŞULDA SEVDİĞİNİZİ HİSSETTİRİN
Kepçe kulak sorununun toplumda en sık görülen şekil bozukluklarından biri olduğunu ifade eden uzmanlar, arkadaşlar arasındaki sataşmalar ile espri konusu haline gelen kepçe kulak probleminin, göz ardı edilirse çocuğun psikolojik gelişiminde ciddi sorunlar ortaya çıkarabileceğini söyledi. Kepçe kulak deformitesinin çocuk psikolojisini olumsuz etkileyen şekil bozukluklarından biridir. Kepçe kulak problemi, okul çağındayken arkadaşlarının yaptığı kötü şakalarla
