İlgilendiğiniz kategorileri ve etiketleri seçin; bu konularda yeni bir yazı yayınlandığında tarayıcı bildirimi alın. Hiçbir şey seçmezseniz tüm yeni yazılar için bildirim gelir. Günde en fazla 5 bildirim.
Çocuk psikolojisi, ebeveynlik ve aile ilişkileri.
yazı listeleniyor
Bazen tek bir istismar ve ihlal çocuğun ölümü ile sonuçlanabilir. İstismar, çocuğun optimum sağlığını, yaşamını ve gelişimini tehlikeye atacak, onun haklarını ihlal edecek her türlü eylem ve eylemsizlik diyoruz. Eğer ki yapmanız gereken şeyleri yapmıyorsanız ve yapılmaması gerekenleri yapıyorsanız da istismar olacak. Biz bunu istismar ve ihlal olarak ayırıyoruz. İstismarda, fiziksel, cinsel, duygusal istismar olarak
Okul çağı döneminde arkadaşları tarafından ‘kepçe kulak’ lakabının takılması ve bu şekilde anılması, psikolojik travma nedeni olabilir. Kulağın bu şekilde olması beden sağlığı açısından sorun yaşatmamaktadır ancak kişinin dış görünüşüyle ilgili bazı sorunlara neden olabilmektedir. Özellikle çocukluk çağında bu, önemli psikolojik rahatsızlıklara neden olabilir. Okul çağı döneminde arkadaşları tarafından kepçe kulak lakabının takılması ve bu
Uzmanlar, kötü karnenin cezalandırılmayacağı gibi iyi karnenin de ödüllere boğulmaması gerektiğini söyledi. 2014-2015 eğitim-öğretim yılının ilk döneminin bitişi öncesi uzmanlar karnesinde zayıf olan öğrenci velilerine önemli uyarılarda bulundu. Karne döneminde karnesi kötü olan çocukları suçlamanın doğru bir davranış değildir. Anne babaların karne alan çocuklarına karşı kontrollü davranmaları gerekiyor. Kötü karne cezalandırılmayacağı gibi iyi karne de
Öncelikle çocuğunuzla yataklarınızı neden ayırdığınızı unutmayın. Çocuğunuzun bireyselleşme sürecini, özgüvenini desteklemek içinse bunu kademeli bir şekilde yapmak daha sağlıklı olacaktır. Uzmanlar 40 günlükken çocuk ile yatağın ayrılması konusunda önerilerde bulunur, fakat yatağı ayırmak ile odayı ayırmak farklı şeylerdir. 40 günlük bir bebeği farklı bir odada uyutma fikrine anneler bazen hazır olmayabilirler. Çocukların 2-3 yaşına kadar
Önce özgüven ile megolomani ve narsisizmi birbirinden ayıralım. Özgüven yetekenlerinin farkında olmak, sorumluluk almaktan korkmama, yanlış yapmaktan korkmamak, denemekten korkmamak olarak açıklıyoruz. Sorumluluk duygusu ve özgüveni olan bir çocuk, ben yapabilrim veya çaba gösterebilirim. Ama anne babalar bazen özgüveni abartıyorlar. Sen en iyisin, sen en akıllısın diyor ve bu çocuklarda büyüklük kompleksine sokuyor. Özgüven ile
Babanın yada annenin, birbirlerine veya çocuklara şiddet uygulaması çocuk yaşantısında en dramatik durumlardan birtanesi. Çocuğun o şiddeti görmesi buna maruz kalması, herşeyden önce çocuğun kendini geliştirmesini olumsuz etkiliyor. O çocuk zekasını, duygularını, sosyal becerilerini, karşı taraf ile ilişkilerini çok etkiler. Çocuk duygularını çok iyi yaşayamıyor. Veya çözüm bulma becerilerini şiddetten geçtiğini sanıyor. Farkında olmadan büyüklerini
Ceza süreci içerisinde anne baba küsmemelidir. Çünkü küsmek iletişimi bloke ediyor. Çocukta küsmeyi öğreniyor ve erişkinlere, diğer arkadaşlarına bunu uyguluyor. Küsmek çözüm bulucu bir yöntem değil. Küsen kişi kendi içinde mutsuzdur ve gergindir. O nedenle çocuklar küsme değilde ifade ettirilmeye yönlendirilmeli çocuklar. Duygu ve düşüncelerini uygun bir şekilde ifade etmeye cesaretlendirilmeli. Bazen insanlar veya çocuklar
İlk 5 yıl evin içinde çocuğa karşı iletişim hataları var ise anne baba arasında bir takım yanlışlıklar varsa bir kere çocuk hemen sinyali alıp gece işemeleri ve ya gece-gündüz işemeleri veya kakasını yapma biçiminde zaten protesto ediyor. İlk 5 yaşa kadar çocuğa tuvalet eğitimini zorla yaptırmamak lazım. Bunu yaptırmak maalesef çocuk için uzun vadede hayatında
Çocuğun başarısı ailenin hedefine uymadığı zaman, aile en güzel ses tonu ile çocuğu uyarıyor. “Dikkat edersen olacak, biraz daha çalışırsan olacak, ben biliyorum başaracaksın” Çocuk biraz motive oluyor çabalıyor ama yinede istenen başarı olmuyor. Çünkü o çocuğun genel potansiyeli o başarıyı hemen yakalayacak düzeyde değil. Böyle bir durumda anne babanın veya öğretmenin sesi yükseliyor, yüz
Aile içi iletişim okul ile beraber daha bir farklı oluyor. İlk 4 sene anne baba için zor olan yıllar, anne bütün dikkatini ve yoğunluğunu bebeğe veriyor. Baba o dönemde yoğun bir çalışma içinde bebeğine gelecek sağlayabilmeli, onun daha maddi olarak kazanmaya çalıştığı erkeklerin zaten en çok para kazandığı dönemdir. Bebeği için tek düşündükleri birazcık daha
Ergenler de okul öncesi ve okul cağı çocuklarının verdiği stres tepkilerini verebilirler. Bunlara ek olarak, ergenlerde aileden fazla kopuk, öfke patlamaları, aileye karsı saldırgan bir tutum ve arkadaş çevresinin hızlı değişimi varsa, Bunlarında dışında çocuğunuz yoğun olarak stres yaşıyorsa: Dünya ve kendi gelecekleri hakkında olumsuz tutumlar, Korkular, fobiler geliştirme, Risk-alma veya duygularını davranışlarla dışa vurma
Okul öncesi çocuklarının stres tepkilerine ek olarak derslere olan ilgisi azaldıysa, okula gitmek istemiyor, okul hazırlığı sırasında aşırı yavaş davranıyor, arkadaşlarıyla sık kavga edip kusuyorsa. Bunlarında dışında çocuğunuz yoğun olarak stres yaşıyorsa: Okul öncesi dönemdeki davranışlara gerileme Tekrarlanan oyunlar, saldırganlık Erkek çocuklarda özellikle silahlara, savaş oyunlarına vb.’ ye ilgi gösterme, Kâbuslar, uyku sorunları, ayrılık kaygısı
Sık sık okuldan şikâyet ediyor, ağlıyor, gergin görünüyor, önceden zevk aldığı aktivitelere katılmaktan zevk almıyor, normalden çok veya az yiyor, her zamankinden daha çok veya daha az uyuyor, korkular geliştiriyor, bir yetişkin veya öğretmenin sürekli yakınlığını talep ediyorsa… Bunlarında dışında çocuğunuz yoğun olarak stres yaşıyorsa: Alt ıslatma, parmak emme, ani heyecanlanma, ana-babadan ayrılamama, tikler, uyku
Çocukluk döneminde yaşanan travmatik olaylar depresyon gelişimine zemin hazırlayabilmektedir. Basında çok yer almamasına rağmen depresyon en sık rastlanılan ruhsal hastalıktır. Tahminen anaokul veya ilkokul çağında oranı düşük de olsa depresyon geçirebilmektedirler. Anaokul çocuklarında sık sık üzgün yüz ifadesi, güçlü duygularda dalgalanmalar, oyuna isteksizlik ve ayrılık korkusu, bir depresif hastalığın belirtileri olabilir. İlkokul çağındaki çocuklar 6
Ülkemizde yatak ıslatan çocuklara genellikle aileler veya çevresi tarafından kızılmakta, çocuk azarlanmakta, hatta bazı ailelerde, bazı çevrelerde daha şiddetli tepkiler gösterilmekte, alt ıslatan çocuğa fiziksel cezalar verilmektedir. Yatak ıslatma tıpkı bir baş ağrısı gibi, nezle, grip gibi kişinin kendi elinde olmayan bir hastalıktır. Dolayısıyla ne çocuğun ihmalinden, ne tembelliğinden, ne de başka bir kabahatinden meydana
Şartsız Sevmek: Çocuğunuzu şartsız sevin. Güvenmek: Ona güvenin. Sorumluluk alıp başarı hissini yakalamasına yardımcı olun. Dikkatli Dinlemek: Çocuğunuzun anlattıklarını dikkatli ve kesintisiz dinleyebilmek için zaman ayırın ve onu göz teması kurarak dinleyin. Sınırlar Koymak: Bazı kuralları koymanız gerekecektir. Uyarılarınızı tekrar etmekten kaçınmayın. Kararlı ve açık bir şekilde uyarın ve kendisinin doğru davranacağına güvendiğinizi hissettirin. Sınırlı
Aile içi iletişim okul ile beraber daha bir farklı oluyor. İlk 4 sene anne baba için zor olan yıllar, anne bütün dikkatini ve yoğunluğunu bebeğe veriyor. Baba o dönemde yoğun bir çalışma içinde bebeğine gelecek sağlayabilmeli, onun daha maddi olarak kazanmaya çalıştığı erkeklerin zaten en çok para kazandığı dönemdir. Bebeği için tek düşündükleri birazcık daha
Deriskin psikiyatri Sadece dede elinde büyüyen anlıyor dedeler hayatlarımızda yeri bambaşka olan kimseler. Görmedik hiç birimiz onların gençliğinde yaptıkları çapkınlıkları. Bilmedik evlerine öfkeyle gelip masaya bir yumruk indirdiklerini. Ya da olmadık orada, anneannelerimizle ilk karşılaştıkları gün. Kısacık ömrümüzün yaşayan tarihi onlar aslında, “Ata” diyebileceğimiz en yakınımızdaki kişiler. Siz hiç dede elinde büyümek nedir bilir misiniz?
