Büyük çocuk ve ortanca çocuktan sonra,küçük çocuğun konumu da onu zor durumlara sokabilir. Ailenin ilgi merkezi olarak en çok şımartılan kişi olan küçük çocuk, diğer aile üyelerinin gözünde her zaman çocuk kalır. Bu durum en küçük çocuğun, ben merkezci tavırları geliştirmesine ve kendisinden güçlü ve yetenekli kardeşlerinin yanında sürekli olarak yetersizlik duygusu yaşamasına sebep olabilir.
Böylece kardeşlerin doğum sıraları,ailedeki yerleri,kişiliklerinin oluşumunda bir etken olarak ele alınabilir. Ancak kişiliği biçimlendiren nedenler zincirinde doğum sırası sadece bir halka olarak düşünülmelidir. Yoksa, çocuk kişiliğini etkileyen en önemli etken değildir.
Çok çocuklu ailelerde,kardeşlerin birbirine ne denli değişik roller aldıklarını herkes bilir. Birisi sorumlu ve güvenilirdir. Az destekle kendi işini kendi yapar. Çalışkandır. Arkadaşsız sayılmasa da, pek dışa dönük değildir. Bu çocuk genellikle ilk ve en son çocuktur.
Başka bir kardeşin toplumsal yönü ağır basar. Arkadaş canlısıdır,evde pek durmaz. Çünkü yaşıtlarınca aranır,sokulgan ve dışa dönüktür. Sınıfta kalmayacak derecede çalışır. Ders dışında pek çok ilgileri vardır.
Bir başka kardeş, sessiz ve içlidir. İlgileri topluma yönelik olmaktan çok, ev içinde kalır. Okumak, resim ve müzik gibi uğraşları vardır, sevincini ve kaygısını pek açığa vurmaz.
En küçük kardeşin “evin bebeği” rolünü başka kardeşler de üstlenebilir. Hasta ya da sakat bir çocuk sürekli kollanıp, bakıldığı için bağımlı,n azlı ve kolay ağlayıp küsen bir bebek durumuna geçebilir.
Yorumlar
0