Bebeklerin yaşama güvenle sarılabilmeleri için kucaklanmaya, ten temasına gereksinimleri vardır. Ancak her durumda ağlayan bebeği kucağa almak bebeklerin düzenini bozan, onları tamamıyla yetişkinlere bağımlı duruma getiren, var olan kaynaklarını kullanmaktan alıkoyan bir tutumdur. Örneğin pek çok bebek gece uyanır ve tekrar uykuya dalar. Ancak her uyanıp ağladığında onu kucağa alıp, evin içinde dolaştıran ebeveynler bebeğin kendisini rahatlatarak yeniden uykuya dalma gizli gücünü kullanmasına fırsat vermedikleri için, bebekleri kendi başlarına uykuya dalmayı öğrenemezler.
Yorumlar
0