· Aşina olduğu öyküleri okur.
· Aşina olmadığı kelimeleri heceleyerek okur.
· Aşina olmadığı kelimelerin anlamını çıkarmak için resimlerden ve öykünün bağlamından yararlanır.
· Yazarken belli başlı noktalama işaretlerini ve büyük harfleri kullanır.
· Yüksek sesle okurken hata yaptığında kendi kendine hatasını düzeltir.
· Bir öyküyü kitaptaki çizimlere bakarak genel hatları ile kavrar.
· Birinci sınıfın sonunda çocuklar sık kullanılan “evet”, “hayır”, “ver” gibi pek çok kelimeyi görmeyle tanırlar. Tekrar tekrar okuyarak ve bu kelimeleri kendi yazılarında tekrar tekrar kullanarak, görmeyle tanıdıkları kelimelerin sayısını artırırlar. Görmeyle tanıdığı kelime hazinesi güçlü olursa, yeni kelimeleri çözümlemede bildiği bu kelimelerden yararlanabilir. Örneğin “siz” kelimesi “evsiz” ya da “izinsiz” kelimelerini çözümlemesinde yardımcı olur.
Yorumlar
0